Τη δική της θέση σχετικά με τις εξελίξεις γύρω από τη φιλαρμονική και τη δημιουργία νέων μουσικών σχημάτων εκφράζει, με ανακοίνωσή της, η διευθύντρια Ουρανία Πρασίνου Δούκα.
Στην ανακοίνωσή της αναφέρεται στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της φιλαρμονικής που ξεκίνησε το 2021, στις συνεργασίες που αναπτύχθηκαν και στις αλλαγές που ακολούθησαν, εκφράζοντας την απογοήτευσή της για τον τρόπο με τον οποίο, όπως υποστηρίζει, εξελίχθηκαν ορισμένες συνεργασίες. Παράλληλα, τονίζει ότι κάθε παιδί και κάθε οικογένεια έχει δικαίωμα να επιλέγει τη δική του μουσική πορεία, ενώ υπογραμμίζει τη σημασία του διαλόγου, του αμοιβαίου σεβασμού και της δημιουργίας νέων ευκαιριών για τα παιδιά.
Ακολουθεί αυτούσια η ανακοίνωση της Ουρανίας Πρασίνου Δούκα:
Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΧΩΡΙΖΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ, ΕΝΩΝΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ
«Η παρουσία για τέτοιους λόγους είναι σπάνια στα social έως και μηδενική αλλά τελικά σε όλα υπάρχει όριο !
Υπάρχουν συνεργασίες που ξεκινούν με εμπιστοσύνη και, όταν τελειώνουν, μπορεί να αφήσουν πίσω τους μια βαθιά πικρία.
Όταν το 2021 αποφασίσαμε να ξαναδώσουμε ζωή στη φιλαρμονική, ύστερα από χρόνια παύσης στο νησί,ξεκινήσαμε ουσιαστικά από το μηδέν. Αναζητήσαμε παιδιά, τα φέραμε κοντά στα πνευστά και στα κρουστά, τα στηρίξαμε στα πρώτα τους βήματα και δημιουργήσαμε σταδιακά ένα μουσικό σύνολο. Παράλληλα, εμπιστευτήκαμε ανθρώπους για να συμπορευτούν μαζί μας σε αυτή την προσπάθεια.
Δώσαμε χώρο, εμπιστοσύνη, στήριξη και δυνατότητα δημιουργίας. Και γι’ αυτό σήμερα η πικρία μας δεν προέρχεται από το γεγονός ότι κάποιος επέλεξε να ακολουθήσει έναν διαφορετικό δρόμο. Ο καθένας έχει δικαίωμα να προχωρήσει, να δημιουργήσει και να χαράξει τη δική του πορεία. Αυτό που πονά είναι ο τρόπος με τον οποίο κάποιες φορές επιλέγεται να γίνει αυτό.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο μέρος της απογοήτευσής μας.
Δεν μας πονά η δημιουργία μιας νέας μουσικής προσπάθειας. Κάθε νέα προσπάθεια που φέρνει παιδιά κοντά στη μουσική είναι καλοδεχούμενη. Μας πονά όμως όταν αυτή δεν χτίζεται με νέα παιδιά, μέσα από αναζήτηση, εκπαίδευση και δουλειά από την αρχή, αλλά βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε παιδιά που ήδη είχαν βρει τον δρόμο τους προς τη μουσική μέσα από τον δικό μας χώρο και τη δική μας προσπάθεια.
Αυτά τα παιδιά δεν ήταν ένα «έτοιμο σύνολο» που απλώς υπήρχε. Χρειάστηκαν χρόνια, πρόβες, επιμονή, έξοδα, προσωπικός χρόνος και πολλή δουλειά για να γνωρίσουν τα όργανα, να αγαπήσουν τη μουσική και να μάθουν να λειτουργούν ως ομάδα.
Αυτό είναι που μας πονά περισσότερο: όχι ότι δημιουργήθηκε κάτι άλλο, αλλά ότι δεν δημιουργήθηκε από την αρχή με μια νέα γενιά παιδιών.
Θέλουμε όμως να είμαστε απολύτως ξεκάθαροι:
Κανένα παιδί δεν ανήκει σε κανέναν!
Κάθε παιδί και κάθε οικογένεια έχει δικαίωμα στην επιλογή, στη δική του άποψη και στη δική του μουσική πορεία. Τα παιδιά δεν αποτελούν «ιδιοκτησία» κανενός χώρου και αυτό το σεβόμαστε απόλυτα.
Άλλο όμως είναι το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής ενός παιδιού και άλλο η πικρία που μπορεί να αισθανθεί ένας χώρος όταν βλέπει το ανθρώπινο δυναμικό που δημιούργησε με κόπο να μετακινείται σχεδόν έτοιμο σε μια νέα προσπάθεια.
Σε μια μικρή τοπική κοινωνία γνωρίζουμε όλοι ότι διαφορετικοί φορείς και θεσμοί έχουν τη δική τους παρουσία, προβολή και επιρροή. Αυτό μπορεί φυσιολογικά να επηρεάζει και τις επιλογές των οικογενειών. Ακριβώς γι’ αυτό πιστεύουμε ότι υπάρχει ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη να δημιουργούνται καινούργιες ευκαιρίες για καινούργια παιδιά, ώστε να μεγαλώνει συνολικά η μουσική παιδεία του τόπου μας.
Ο πολιτισμός δεν χωρίζεται σε ιδιωτικό και δημόσιο. Ο πολιτισμός δεν έχει ταμπέλες.
Ο πολιτισμός έχει όραμα. Έχει νέες ιδέες. Έχει ανθρώπους που αγαπούν αυτό που κάνουν και θέλουν πραγματικά να προσφέρουν. Έχει συνεργασία, δημιουργία, σεβασμό και ανοιχτούς ορίζοντες όχι ανταγωνιστικότητα.
Όταν πραγματικά υπηρετούμε τον πολιτισμό, δεν χρειάζεται να αποδυναμώνεται η μία προσπάθεια για να δυναμώσει η άλλη. Αντίθετα, προσπαθούμε όλοι να μεγαλώσουμε τον χώρο, ώστε να χωρέσουν περισσότερα παιδιά, περισσότεροι μουσικοί και περισσότερες δημιουργικές πρωτοβουλίες.
Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας δεν υπάρχει μία μόνο φιλαρμονική αλλά πολλές. Η Κέρκυρα αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας ολόκληρης μουσικής παράδοσης που έχει αναπτυχθεί μέσα από την ύπαρξη πολλών φιλαρμονικών και πολλών γενεών μουσικών.
Αυτό θέλουμε και για τον δικό μας τόπο.
Όχι να πρέπει η μία προσπάθεια να σταματήσει για να υπάρξει η άλλη. Όχι να ανταγωνιζόμαστε για τα ίδια παιδιά. Αλλά να βρούμε νέα παιδιά, να δώσουμε σε περισσότερα παιδιά την ευκαιρία να γνωρίσουν ένα πνευστό ή ένα κρουστό και να δημιουργήσουμε περισσότερους μουσικούς.
Εμείς, λοιπόν, θα ξαναχτίσουμε.
Θα αναζητήσουμε ξανά παιδιά. Θα ξεκινήσουμε ξανά από την πρώτη νότα. Θα δουλέψουμε, θα επιμείνουμε και θα δημιουργήσουμε μια καινούργια γενιά μουσικών.
Γιατί αυτή ήταν από την αρχή η φιλοσοφία μας:
Δεν αναζητούμε απλώς έτοιμους μουσικούς. Δημιουργούμε μουσικούς.
Και μπορεί μια συνεργασία να τελειώσει, όμως κάτι πιστεύουμε ότι δεν πρέπει ποτέ να τελειώνει μαζί της:
ο σεβασμός προς εκείνους που κάποτε σε εμπιστεύτηκαν και περπάτησαν μαζί σου ένα μέρος της διαδρομής.
Επειδή τους τελευταίους μήνες διαβάζουμε και ακούμε πολλά, συγκεκριμένα αναφορά που έγινε σε τοπικό μέσο ειδήσεων θα ήθελα να απαντήσω ότι πολλές φορές χωρίς να γνωρίζουμε ολόκληρη την πραγματικότητα και χωρίς να έχουμε μπροστά μας όλες τις πλευρές μιας ιστορίας, θεωρώ πως είναι σωστό να ειπωθεί και η δική μας αλήθεια.
Πριν βιαστούμε να βγάλουμε συμπεράσματα ή να ακολουθήσουμε άδικες και συκοφαντικές διαδρομές, καλό είναι πρώτα να γνωρίζουμε τι πραγματικά έχει προηγηθεί.
Η συζήτηση, η επικοινωνία και η ειλικρινής ανταλλαγή απόψεων φέρνουν αποτελέσματα. Ο διάλογος μπορεί να λύσει παρεξηγήσεις, να ενώσει ανθρώπους και να ανοίξει δρόμους συνεργασίας.
Αντίθετα, δημόσιες κατηγορίες, χαρακτηρισμοί ή συκοφαντικές αναφορές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όταν γίνονται χωρίς προηγούμενη ενημέρωση και χωρίς να έχει ακουστεί η άλλη πλευρά, μπορούν να δημιουργήσουν μεγαλύτερες αποστάσεις και να φέρουν τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα.
Πριν κρίνουμε ανθρώπους και προσπάθειες, ας γνωρίζουμε πρώτα τα γεγονότα. Και όταν υπάρχει κάτι που μας προβληματίζει, ας επιλέγουμε πρώτα τον δρόμο της συζήτησης. Η πόρτα του διαλόγου είναι πάντοτε πιο δημιουργική από μια δημόσια αντιπαράθεση.
Όπως πάντα επέλεγα να είμαι αληθινή και ξεκάθαρη απέναντι στον κόσμο, έτσι θέλω να είμαι και τώρα. Όχι για να δημιουργήσω αντιπαράθεση, ούτε για να προσβάλω κανέναν, αλλά γιατί κάθε προσπάθεια, κάθε συνεργασία και κάθε διαδρομή έχει τη δική της ιστορία και αυτή η ιστορία αξίζει να ακούγεται ολόκληρη.
Εμείς θα συνεχίσουμε να επιλέγουμε τη μουσική, την εκπαίδευση, τη δημιουργία και τον πολιτισμό. Θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε ότι υπάρχει χώρος για όλους, αρκεί να υπάρχει σεβασμός, διάλογος και αναγνώριση της προσπάθειας του άλλου.
Καλή συνέχεια στο έργο όλων μας, με σεβασμό, αγάπη για τη μουσική και κοινό στόχο τον πολιτισμό και τα παιδιά μας.
Η Διευθύντρια
Ουρανία Πρασίνου Δούκα
