Τέλος εποχής για το Benetton Μυτιλήνης

Τέλος εποχής για το Benetton Μυτιλήνης

Κλείνει μετά από 25 χρόνια περίπου λειτουργίας το κατάστημα ρούχων Benetton στη Μυτιλήνη. Μετά από επιτυχημένη διαδρομή ένα κατάστημα που αγαπήθηκε από τους καταναλωτές της Μυτιλήνης τα τελευταία χρόνια ακολουθεί την πορεία και των άλλων επώνυμων καταστημάτων ενώ τα προβλήματα και στην ίδια την εταιρεία, οδηγούν τσο κλείσιμο υποκαταστημάτων σε όλη την χώρα .

Η Bebetton Ελλάς ξεκινησε από το 2025 να συρρικνώνεται με   λιγότερα καταστήματα, λιγότερους εργαζόμενους και αισθητά χαμηλότερο κύκλο εργασιών, η ελληνική θυγατρική του ιταλικού ομίλου μόδας προσπαθεί  να επαναπροσδιορίσει τη θέση της σε ένα περιβάλλον που αλλάζει ριζικά, εντός και εκτός συνόρων.

Οι οικονομικές επιδόσεις του 2025 αποτυπώνουν μια μεταβατική φάση, με την εταιρεία να παραμένει ζημιογόνος για δεύτερη συνεχή χρονιά, εμφανίζοντας ωστόσο σαφή βελτίωση σε βασικούς δείκτες, ενώ μετά από ένα δύσκολο 2024 επιστρέφει σε θετική καθαρή θέση.

Στα τέλη του 2024, η Benetton Ελλάς λειτουργούσε 25 καταστήματα υπό άμεση λειτουργική μίσθωση. Στα τέλη του 2025, ο αριθμός είχε πέσει σε 17. Οκτώ καταστήματα έκλεισαν μέσα σε 12 μήνες, μια από τις μεγαλύτερες συρρικνώσεις που έχει γνωρίσει το brand στην ελληνική αγορά.

Οι εξελίξεις στην Ελλάδα δεν μπορούν να αποκοπούν από τη βαθιά κρίση του ιταλικού ομίλου Benetton Group, ο οποίος την τελευταία δεκαετία έχει συσσωρεύσει ζημίες περίπου 1,6 δισ. ευρώ.

(πηγή forbesgreece.gr)

Tους τίτλους τέλους για το κατάστημα Benetton Μυτιλήνης έγραψε η επί σειρά ετών υπεύθυνη του καταστήματος Άσπα Μαλέρου σε ανάρτησή της.

«Σαν σήμερα 05/09/2002 μπήκα για πρώτη φορά σε αυτό το μαγαζί για να πιάσω δουλειά. Δεν ήξερα τότε ότι δεν έμπαινα απλώς στην πρώτη μου δουλειά… αλλά σε ένα μέρος που θα γινόταν ένα τόσο μεγάλο κομμάτι της ζωής μου.Δεν μπορούσα τότε να φανταστώ ότι εκείνη η πρώτη μέρα θα ήταν η αρχή μιας διαδρομής 24 ολόκληρων χρόνων.
Και σήμερα, τόσα χρόνια μετά, βρίσκομαι μπροστά σε ένα τέλος που δυσκολεύομαι ακόμα και να το συνειδητοποιήσω.
Τον Οκτώβριο το μαγαζί κλείνει.
Και μαζί του νιώθω πως κλείνει ένα τεράστιο κεφάλαιο της ζωής μου.
Γιατί αυτό δεν ήταν απλώς η δουλειά μου.
Ήταν η πρώτη μου δουλειά.
Ήταν το μέρος όπου μεγάλωσα.
Το μέρος όπου πέρασα σχεδόν όλη την ενήλικη ζωή μου.
Το μέρος που με είδε να αλλάζω, να μεγαλώνω, να γίνομαι αυτό που είμαι σήμερα.Εδώ γνώρισα ανθρώπους που έγιναν σημαντικοί για μένα.
Εδώ έζησα χαρές, λύπες, αγωνίες, γέλια, δύσκολες μέρες και αμέτρητες όμορφες στιγμές.Και όσο κι αν ξέρω ότι η ζωή προχωράει, μέσα μου αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα μεγάλο πένθος. Γιατί δεν αποχαιρετώ απλώς μια δουλειά. Αποχαιρετώ ένα κομμάτι του εαυτού μου. Μια εποχή ολόκληρη. Ένα μέρος που ήταν εκεί σχεδόν σε όλη την ενήλικη ζωή μου.
Δεν ξέρω πώς αποχαιρετάς 24 χρόνια…
Ξέρω μόνο ότι δεν θα μπορούσα να φύγω χωρίς να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ. Για τους ανθρώπους που γνώρισα, για όσα έμαθα, για τις αναμνήσεις που θα κουβαλάω μαζί μου.
Κάποια μέρη δεν είναι απλώς χώροι εργασίας.
Γίνονται κομμάτι της ζωής σου.
Και αυτό το μέρος θα είναι για πάντα ένα από αυτά
To top