Ο Ιωάννης Θεοφιλόπουλος (1790-1885), γνωστός ως «Καραβόγιαννος«, ήταν θρυλικός αγωνιστής, πηδαλιούχος και μπουρλοτιέρης του Αιγαίου. Διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο σε δύο ιστορικές στιγμές: την πρώτη πυρπόληση τουρκικού πολεμικού πλοίου στην Ερεσό (1821) και την ανατίναξη της τουρκικής ναυαρχίδας στη Χίο (1822). Το Πολεμικό Ναυτικό έχει τιμήσει τη μνήμη του δίνοντας το όνομά του στο πλοίο “ΚΑΡΑΒΟΓΙΑΝΝΟΣ” (Α-479).

Ο Γιάννης Θεοφιλόπουλος, γεννήθηκε στα Λαγκάδια της Γορτυνίας, το 1790 και πέθανε πικραμένος στην Αθήνα το 1885, σε ηλικία 95 ετών. Όταν ήταν 18 ετών, στα 1808 έφυγε από τα Λαγκάδια, εξ αιτίας της διαμάχης που είχε με τον τοπικό Τούρκο αγά, και κατέφυγε αρχικά στο Ναύπλιο, και στη συνέχεια στα Ψαρά. Διδάχτηκε την τέχνη των πυρπολικών από το Πατατούκο, και έτσι άρχισε τα ηρωικά του κατορθώματα για τα οποία, ενώ κάνουν λόγο τα επίσημα ντοκουμέντα, δεν τον μνημονεύουν οι επίσημοι ιστορικοί ’21. Οι εξορμήσεις του Καραβόγιαννου με το στόλο των ψαριανών διαδέχονται η μία την άλλη, κατά μήκος του Ανατολικού Αιγαίου και προς Βορράν μέχρι τα Δαρδανέλλια και τον Ελλήσποντο, την Άβυδο, τα Κατάστενα και Νίμπροτζε, καθώς και σε Κασσάνδρα, Αίνο και Τένεδο, και Σάμο. Το 1822 παίρνει μέρος στη Ναυμαχία των Πατρών στις 20 Φεβρουαρίου, όπως βεβαιώνει και ο Ναύαρχος Νικολής Αποστόλης. Σε όλες ανεξαιρέτως τις βεβαιώσεις της Βουλής των Ψαρών γίνεται μνεία των αρετών του Καραβόγιαννου. Όπως αναφέρει επί λέξει ο Κωνσταντής Κανάρης, για τα πολεμικά του κατορθώματα “δεν έλαβεν ούτε οβολόν, παραμερίζοντας έτσι και τις διχόνοιες”.