Το ανθρώπινο πρόσωπο της κρίσης που προκαλεί ο αφθώδης πυρετός στη Λέσβο αναδεικνύει με ανακοίνωση του Δημοτικό Σχολείο Λουτρόπολης Θερμής, μέσα από την ιστορία ενός μικρού μαθητή, γιου κτηνοτρόφου.
Όπως περιγράφεται, το παιδί εμφανίστηκε στο σχολείο σκεφτικό και απομονωμένο, σε αντίθεση με τη συνήθη του συμπεριφορά. Η ανησυχία του αποκαλύφθηκε μέσα από μια απλή αλλά φορτισμένη ερώτηση προς τους δασκάλους του: «Τι θα γίνει τώρα; Πού θα δώσουμε τα αρνιά μας για το Πάσχα;», εκφράζοντας την αγωνία που βιώνει η οικογένειά του, αλλά και συνολικά ο κτηνοτροφικός κόσμος του νησιού.
Οι εκπαιδευτικοί σημειώνουν πως το παιδί, που συμμετέχει ενεργά στις εργασίες της οικογένειάς του, γνωρίζει σε βάθος την καθημερινότητα της κτηνοτροφίας, ενώ η ανησυχία του εντάθηκε μετά τις εξελίξεις γύρω από τη λειτουργία σφαγείων και την εξάπλωση της νόσου.
Μάλιστα, το ίδιο παιδί βρέθηκε μαζί με τον πατέρα του στις πρόσφατες κινητοποιήσεις στη Λάρσο και στο λιμάνι της Μυτιλήνης, ενώ την επόμενη ημέρα ήταν σε θέση να εξηγήσει με λεπτομέρειες ακόμη και ζητήματα που αφορούν τον αφθώδη πυρετό και τα μέτρα προστασίας.
Η ανακοίνωση καταλήγει με την ευχή να αποδώσουν οι κυβερνητικές δεσμεύσεις για αποζημιώσεις και να αποφευχθεί η καταστροφή των κοπαδιών, επισημαίνοντας πως οι συνέπειες της κρίσης δεν είναι μόνο οικονομικές, αλλά επηρεάζουν βαθιά και την ψυχολογία των οικογενειών και ιδιαίτερα των παιδιών.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
Το δράμα των κτηνοτρόφων
μέσα από τα μάτια ενός παιδιού
…………………………………………………………………………..
# Η Παρασκευή που μας πέρασε, ήταν μια μέρα σαν όλες τις άλλες στο σχολείο . Για όλα τα παιδιά εκτός από ένα . Σκεφτικό , βαρύθυμο , προβληματισμένο από το πρωί δεν είχε όρεξη σχεδόν για τίποτα. Ούτε να παίξει, ούτε να γελάσει, ούτε να αστειευτεί με τους συμμαθητές του , όπως τις άλλες μέρες.
…………………………………………………………………………..
# Το κεφάλι του το είχε σκυμμένο κάτω, κι όταν το σήκωνε το βλέμμα του ήταν στο …πουθενά! Ήταν βέβαιο πως κάτι τον απασχολούσε, αλλά τι; Κάποια στιγμή ανοίξαμε κουβέντα μαζί του
…………………………………………………………………………..
# Γιός κτηνοτρόφου βοηθά τον πατέρα του τα Σαββατοκύριακα, έχει ζυμωθεί με τη δουλειά και ξέρει τα πάντα γι’ αυτήν. Για αρμέγματα, για ζωοτροφές, για το γάλα που παραδίδουν στο τυροκομείο. Φοράει την παραδοσιακή μαντήλα στο κεφάλι του με κάθε αφορμή και νοιώθει περήφανος γι΄ αυτό.
………………………………………………………………………
-Κύριε τι θα γίνει τώρα; Που θα δώσουμε τα αρνιά μας για το Πάσχα ; ρώτησε κάποια στιγμή. Και συνέχισε γεμάτος απόγνωση : Ο Σελάχας είπαν θα κλείσει. Εμείς τι θα κάνουμε;
…………………………………………………………………………..
# Η έκπληξη που νιώσαμε ήταν μεγάλη. Από τη μια δεν ξέραμε τι να του απαντήσουμε κι από την άλλη δεν περιμέναμε ότι ένα μικρό παιδί βιώνει τόσο έντονα το δράμα, που περνά ο κτηνοτροφικός κόσμος στο νησί .
……………………………………………………………………..
# Την Κυριακή τον είδαμε με τον πατέρα του στις κινητοποιήσεις που έγιναν για να δοθεί λύση στο πρόβλημα στη Λάρσο και στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Σήμερα το πρωί τον ρωτήσαμε και μας εξήγησε με κάθε λεπτομέρεια τα πάντα:
……………………………………………………………………………..
# Τι είναι ο αφθώδης πυρετός, ποια ζώα προσβάλλει, πως πρέπει να απολυμαίνονται οι κτηνοτρόφοι πριν μπουν και όταν βγουν από τις στάνες, αν μεταδίδεται ο ιός στους ανθρώπους, πόσα κρούσματα έχουμε ως τώρα.
…………………………………………………………………………………….…
# Ευχόμαστε οι θετικές εξελίξεις που είχαμε σήμερα, με τις αποζημιώσεις που θα δοθούν, όπως υποσχέθηκε το Υπουργείο, όλα να πάνε κατ΄ ευχήν και να ομαλοποιηθεί η κατάσταση χωρίς να οδηγηθούμε σε ξεκληρισμό των κοπαδιών των ζώων.
………………………………………………………………..
# Γιατί όπως φαίνεται αυτό δεν θα έχει μόνο ανεπανόρθωτη ζημιά στην οικονομία του νησιού. Αλλά και τεράστιες επιπτώσεις στη ……ψυχολογική κατάσταση των οικογενειών των κτηνοτρόφων και των παιδιών τους.
