Έντονες αντιδράσεις προκαλεί το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών για την καθολική κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών από την 1η Αυγούστου 2026. Με ανακοίνωσή της, η Δημοκρατική Ανεξάρτητη Κίνηση Εργαζομένων ΔΤ Λέσβου κάνει λόγο για μια επιλογή με σοβαρές και ήδη αποδεδειγμένες αρνητικές συνέπειες στη λειτουργία των σχολικών μονάδων, επισημαίνοντας ότι η μέχρι σήμερα εμπειρία από την εφαρμογή του μέτρου σε μικρούς δήμους είναι απογοητευτική.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της παράταξης:
Η προωθούμενη κατάργηση των σχολικών επιτροπών, όπως προβλέπεται στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και με ορίζοντα εφαρμογής την 1η Αυγούστου 2026, συνιστά μια επιλογή με σοβαρές και αποδεδειγμένα αρνητικές συνέπειες για τη λειτουργία των σχολικών μονάδων. Πρόκειται για την οριστική κατάργηση και των σχολικών επιτροπών που διατηρήθηκαν μεταβατικά βάσει του ν. 5056/2023, μετά την ήδη εφαρμοσμένη κατάργησή τους στους δήμους με λιγότερες από 100 σχολικές μονάδες. Η μέχρι σήμερα εμπειρία αποδεικνύει ότι η ρύθμιση αυτή όχι μόνο δεν βελτίωσε τη διαχείριση των σχολικών αναγκών, αλλά αντίθετα οδήγησε σε σοβαρή αποδιοργάνωση και υποβάθμιση της καθημερινής σχολικής ζωής.
Συγκεκριμένα, όπου καταργήθηκαν οι σχολικές επιτροπές καταγράφεται πλήθος λειτουργικών προβλημάτων στην καθημερινότητα των σχολικών μονάδων. Την ίδια στιγμή που οι δήμοι έχουν εισπράξει στο ακέραιο τις κρατικές κατανομές που προορίζονται για τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων που αφορούν στην καθαριότητα, στη θέρμανση, στα αναλώσιμα, στα εποπτικά μέσα και στις αναγκαίες μικροεπισκευές, οι σχολικές μονάδες είτε δεν έλαβαν ποτέ το ποσό των 500 ευρώ που ορίζεται από τις σχετικές διατάξεις, είτε έλαβαν για ολόκληρο το οικονομικό έτος 2025 μόλις 500 ευρώ, γεγονός που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείριση και την προτεραιοποίηση των πόρων. Ποσό εξόφθαλμα ανεπαρκές ακόμη και για την κάλυψη στοιχειωδών αναγκών, ιδιαίτερα σε συνθήκες γενικευμένης ακρίβειας. Οι επιπτώσεις αυτές δεν είναι απλώς λογιστικές· πλήττουν άμεσα την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας και την ασφάλεια και αξιοπρέπεια της σχολικής καθημερινότητας.
Παράλληλα, οι υποστελεχωμένες δημοτικές υπηρεσίες καλούνται να διαχειριστούν έναν τεράστιο και σύνθετο όγκο σχολικών αιτημάτων, χωρίς την απαιτούμενη εξειδίκευση σε ζητήματα σχολικής λειτουργίας. Το αποτέλεσμα είναι καθυστερήσεις, αποσπασματικές λύσεις και αδυναμία άμεσης ανταπόκρισης ακόμη και σε επείγοντα ζητήματα. Σε πολλές περιπτώσεις, διευθυντές και διευθύντριες σχολικών μονάδων αναγκάζονται να καλύπτουν βασικές λειτουργικές ανάγκες με προσωπικά τους έξοδα και έξοδα των γονέων, λόγω έλλειψης άμεσης ρευστότητας, γεγονός απολύτως απαράδεκτο για ένα δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα.
Η συμμετοχή εκπροσώπων της εκπαιδευτικής κοινότητας και των ενώσεων γονέων και κηδεμόνων εξασφάλιζε ότι οι αποφάσεις λαμβάνονταν βάσει πραγματικών, τεκμηριωμένων και άμεσων αναγκών. Η απουσία αυτού του συλλογικού και συμμετοχικού πλαισίου έχει δημιουργήσει κενό ενημέρωσης και ελέγχου, εντείνοντας το αίσθημα ανασφάλειας στην εκπαιδευτική κοινότητα και υπονομεύοντας τη διαφάνεια.
Την ίδια έντονη ανησυχία εκφράζει και η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας, η οποία έχει δημόσια καταγγείλει ότι η επέκταση της κατάργησης των σχολικών επιτροπών και στους μεγάλους δήμους θα επιδεινώσει περαιτέρω την ήδη τραγική κατάσταση της χρηματοδότησης και στήριξης των σχολείων. Η ΔΟΕ έχει προειδοποιήσει έγκαιρα για τις συνέπειες της συγκεκριμένης πολιτικής, τόσο με παρεμβάσεις της προς την πολιτική ηγεσία και την ΚΕΔΕ όσο και με κινητοποιήσεις, επισημαίνοντας ότι ο συνδυασμός κατάργησης των σχολικών επιτροπών, υποστελέχωσης των δήμων και υποχρηματοδότησης οδηγεί σε αδιέξοδο, με την εκπαιδευτική και μαθητική κοινότητα να επωμίζεται για ακόμη μία φορά το κόστος.
Με βάση τα παραπάνω, καθίσταται επιτακτική ανάγκη:
- να ανασταλεί και να επανεξεταστεί η καθολική κατάργηση των σχολικών επιτροπών,
- να αξιολογηθούν σε βάθος και με αντικειμενικά κριτήρια οι συνέπειες της εφαρμογής της ρύθμισης στους μικρούς δήμους
- να διασφαλιστεί η διατήρηση ή η επανασύσταση συλλογικών οργάνων διαχείρισης των σχολικών πόρων, με ουσιαστική συμμετοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας, σαφές πλαίσιο αρμοδιοτήτων και πλήρη διαφάνεια.
Η εύρυθμη λειτουργία των σχολικών μονάδων και η ισότιμη πρόσβαση όλων των μαθητών σε ποιοτική δημόσια εκπαίδευση δεν μπορούν να θυσιάζονται στον βωμό διοικητικών πειραματισμών που αγνοούν την εμπειρία και τις πραγματικές ανάγκες της σχολικής ζωής.
