Μια ιδιαίτερα φορτισμένη και συμβολική «συνάντηση» τριών διαφορετικών γενεών πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας 17 Νοεμβρίου στο κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης, στο πλαίσιο της εκδήλωσης του Δήμου για την 52η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Η εκδήλωση άνοιξε με τη Χορωδία του Δήμου Μυτιλήνης, υπό τη διεύθυνση και στο πιάνο του Στέλιου Λασκαρίδη, η οποία απέδωσε τραγούδια αφιερωμένα στον αγώνα και το μήνυμα του Πολυτεχνείου. Ακολούθησε η θεατρική παράσταση «Πολυτεχνείο 1973, τότε και τώρα» από το Θεατρικό Εργαστήρι, όπου τρεις γενιές –οι νέοι του σήμερα, οι μεγαλύτεροι που μεγάλωσαν με τη μνήμη και όσοι βίωσαν τα γεγονότα– συναντήθηκαν επί σκηνής για να παρουσιάσουν τη δική τους οπτική πάνω στα ιστορικά γεγονότα του Νοέμβρη του 1973.
Το θεατρικό είχε πρωτότυπο κείμενο του Δημήτρη Χατζηχαραλάμπους, σε σκηνοθεσία Στρατή Βλαστάρη, με σκηνογραφία και εικαστική επιμέλεια του Δημήτρη Καλατζάκη, φωτισμούς του Θέμη Χατζηλάμπρου και μουσικό σχολιασμό στο πιάνο από τον Γιώργο Τριχόπουλο. Στη σκηνή ανέβηκαν οι ερασιτέχνες ηθοποιοί Φαίη Πατίρη, Νικόλας Σγουρέλλης, Αναστασία Τσάτσου, Γιώργος Παττές και Νατάσα Βαϊράμη, αποσπώντας θερμό χειροκρότημα.
Η βραδιά κορυφώθηκε με την ευρωπαϊκή ορχήστρα, τη χορωδία και το μουσικό σύνολο The Big Band Theory του Μουσικού Σχολείου Μυτιλήνης, που παρουσίασαν τραγούδια αφιερωμένα στο Πολυτεχνείο. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή του προσκλητηρίου των νεκρών της εξέγερσης, ανάμεσά τους και ο Μυτιληνιός Μιχάλης Μυρογιάννης, ο οποίος έπεσε στα 20 του χρόνια.
Στην προετοιμασία και καθοδήγηση των μουσικών σχημάτων συνέβαλαν οι εκπαιδευτικοί Μαρία Γιαννακοπούλου, Κωνσταντίνα Καραγιάννη, Ιωάννης Καραδαγλής, Οδυσσέας Σαρρηγιαννίδης, Γεώργιος Τριχόπουλος, Βασιλική Παραδεισιάδη, Χριστίνα Κατσαμάτσα και Μαρία Ξανθοπούλου, ενώ στην ορχήστρα συμμετείχαν οι Ευστράτιος Μαμουλέλλης και Νικόλαος Κοτζαμάνογλου.
Τα τρία μέρη της εκδήλωσης πλαισιώθηκαν από σύντομα βίντεο με αρχειακό φωτογραφικό υλικό και συμβολικές εικαστικές παρεμβάσεις, θυμίζοντας στο κοινό τις ημέρες του μεγάλου ξεσηκωμού και την διαχρονική σημασία του «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία».
