Η ομάδα δημοτών Λέσβου με την εύγλωττη επωνυμία «Παρκάρω σαν ηλίθιος», κατέθεσε χθες, 5 Μαΐου , επώνυμα και επισήμως αίτημα προς τον Δήμο Μυτιλήνης, ζητώντας την κατάργηση όλων των μονόδρομων στην πόλη. Όχι, δεν πρόκειται για κρυφό σχέδιο κυκλοφοριακής αναρχίας, αλλά για ένα σαφώς ειρωνικό, πλην όμως τεκμηριωμένο και εύστοχο τρόπο να αναδείξουν την συστηματική παραβίαση του θεσμού των μονοδρομήσεων στο κέντρο της Μυτιλήνης.
Το αίτημα, που έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου 13409, δεν έρχεται απλώς να καταγγείλει το πρόβλημα αλλά να το… νομιμοποιήσει: αφού όλοι οδηγούν αντίθετα, μήπως να το κάνουμε θεσμικά και να τελειώνουμε;
Αναλυτικά το αίτημα που κατατέθηκε στον Δήμο Μυτιλήνης:
Θέμα: Αίτημα Κατάργησης Μονοδρόμων στην πόλη της Μυτιλήνης
Αξιότιμες/οι κυρίες/οι,
Λαμβάνοντας υπόψη την καθημερινή, καθολική και σχεδόν καθιερωμένη παραβίαση της μονοδρόμησης στην πλειοψηφία των δρόμων της πόλης μας, μη εξαιρουμένων ορισμένων κεντρικότατων οδών, καταθέτω δια της παρούσης προς τον Δήμο Μυτιλήνης και το Δημοτικό Συμβούλιο, αίτημα κατάργησης όλων των μονοδρόμων εντός της αστικής περιοχής Μυτιλήνης με τη διαδικασία της κανονιστικής απόφασης (σύμφωνα με τον νόμο 3463/2006 – Κύρωση του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, Άρθρο 79 – Κανονιστικές Αποφάσεις, Παράγραφος 1.α4).
Το εν λόγω αίτημα βασίζεται σε πλήθος καθημερινών παρατηρήσεων, εμπειρικών δεδομένων και πρωτογενούς έρευνας (δηλαδή απλής οδήγησης εντός πόλης) και αποτελεί μία ρεαλιστική έκφραση του σύγχρονου modus vivendi των συμπολιτών μας, αλλά και μία απόπειρα προσαρμογής του θεσμικού πλαισίου στην πραγματικότητα.
Αναλυτικότερα και επιχειρηματολογώντας υπέρ του αιτήματος:
1. Υπάρχει μία αναμφισβήτητη, καθολική και καθημερινή μη τήρηση των μονοδρόμων από οδηγούς πάσης φύσεως, φύλου, ηλικίας και οχηματικού μέσου.
2. Τίθεται καθημερινά θέμα προστασίας της σωματικής ακεραιότητας των οδηγών που – παραδόξως – επιλέγουν να συμμορφώνονται ακόμα με το υπάρχον καθεστώς μονοδρόμησης, καθώς έρχονται αντιμέτωποι με απρόβλεπτες “αντιρροές”.
3. Υπάρχει μία προφανέστατη αναντιστοιχία μεταξύ θεσμικού πλαισίου και κοινωνικής πρακτικής.
4. Διοικητικός ρεαλισμός: Είναι προτιμότερο να ευθυγραμμιστεί ο νόμος με τη συμπεριφορά των πολιτών, παρά να παραμένει ανεφάρμοστος.
5. Μία τέτοια απόφαση θα συνδράμει αποφασιστικά στη μείωση του άγχους αλλά και του εκνευρισμού των δημοτών εκείνων, που νιώθουν ιδιαίτέρως…αμβλείς, επειδή εφαρμόζουν τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.
Συμπληρωματικά, θα μπορούσε να εξεταστεί η καθιέρωση “διπλής κατεύθυνσης κατά βούληση” ή “ώρας κοινής κυκλοφορίας”, όπου όλοι οι οδηγοί θα επιλέγουν μόνοι τους ρεύμα, κατεύθυνση και αίσθηση κυκλοφορίας, σύμφωνα με τα προσωπικά τους ένστικτα.
Δεδομένου ότι οι μονοδρομήσεις τηρούνται επιλεκτικά, προκαλώντας ανασφάλεια στους οδηγούς που ακόμα επιλέγουν να πειθαρχούν στους κανόνες, η κατάργησή τους θα προσφέρει:
● ισότητα μεταξύ όλων των οδηγών (παραβάτες και μη),
● καλύτερη προετοιμασία για την καθημερινή απρόβλεπτη οδήγηση,
● μείωση της σύγχυσης που προκαλείται από μονοδρομήσεις που δεν εφαρμόζονται στην πράξη.
Επιπλέον, η απόφαση αυτή θα μπορούσε να ενταχθεί στο πλαίσιο μιας ευρύτερης φιλοσοφίας “οδικής ελευθερίας”, με σεβασμό στις παραδόσεις της Μυτιλήνης, όπου η αυθόρμητη δημιουργικότητα στην οδήγηση αποτελεί ένα από τα θεμέλια της πολιτισμικής μας ταυτότητας.
Παραμένω στη διάθεσή σας για περαιτέρω διευκρινίσεις – ή για τη διατύπωση μιας συμπληρωματικής πρότασης, η οποία θα ενσωματώνει και άλλες καινοτόμες ιδέες, όπως για παράδειγμα την “εθελοντική μονοδρόμηση”.
Σε περίπτωση απόρριψης του αιτήματος, παρακαλώ θερμά να μου κοινοποιηθεί το αιτιολογικό της απόφασης καθώς επίσης και οι ενέργειες στις οποίες θα προβούν Δήμος και Αστυνομική Διεύθυνση – ιδανικά από κοινού – ως εναλλακτικές και προκειμένου να αντιμετωπιστεί το υπάρχων και διαρκώς εντεινόμενο αυτό πρόβλημα.
